توسعه روش های انحلال پیش بینی کننده درون‌تن (in vivo predictive dissolution, IPD) امکان پیش‌بینی کارایی محصولات دارویی را بر اساس نتایج آزمون‌های برون‌تن فراهم می‌سازد. به همین دلیل، دسترسی به این روش‌ها فاصله مطالعات دارو به این اگر که روش ساده کارآمد قابل تعمیم ایجاد شود که بتوانآمد قابل تعمیم ایجاد شود که بتوان آن را در آزمایش‌های روتین، نظ)، به کار برد، فرآیند آزمون‌های IPD حتی راحت‌تر خواهد شد.

کرونوفارماکوکینتیک شاخه‌ای از علوم دارویی است که به بررسی تأثیر ریتم‌های زیستی شبانه‌روزی بر جذب، توزیع، متابولیسم و دفع داروها می‌پردازد. شواهد علمی نشان می‌دهد که زمان مصرف دارو می‌تواند به‌طور قابل توجهی بر غلظت پلاسمایی، اثربخشی درمان و بروز عوارض جانبی اثر بگذارد.

سازمان ICH با انتشار راهنمای M9، امکان حذف مطالعات بیواکی والانسی انسانی را برای برخی داروهای خوراکی فراهم کرده است. این راهنما، با همکاری FDA و سایر نهادهای جهانی تدوین شده و استفاده از معافیت زیستی (Biowaiver) را برای داروهای خاص مجاز می‌داند، مشروط بر آنکه داده‌های آزمایشگاهی معتبری از حلالیت و نفوذپذیری دارو وجود داشته باشد.